Media Release

Plaats hier gratis uw artikel of persbericht!

De harde hand van het CJIB

De afgelopen tijd is de politie weer druk geweest met het innen van verkeersboetes. Verschillende keren per jaar organiseert de Landelijke Politie in samenwerking met de Officier van Justitie en het Centaal Justitieel Incassobureau (CJIB) grote acties om wanbetalers van verkeersboetes tot betaling te dwingen. Aan het einde van het jaar blijkt dit een effectief middel, want geen enkele wanbetaler wil met de kerst vast zitten. Op deze manier worden grote bedragen achterstallige boetes geïncasseerd. Wie niet betalen wil, wordt vastgezet.

Boetes moeten betaald worden. Wie een verkeersovertreding begaat krijgt hiervoor een sanctie opgelegd. Dat is natuurlijk een beginsel in ons rechtssysteem. Als je Wet overtreedt, zijn daar gevolgen aan verbonden. Toch is er veel kritiek op de manier op de manier waarop het CJIB de boetes int. De betaaltermijn is in beginsel redelijk. Maar wie niet op tijd betaalt, brengt zichzelf in de problemen. Er wordt door het CJIB geen herinnering gestuurd, maar direct een aanmaning. Daar zit zonder verdere waarschuwing een verhoging van het boetebedrag aan vast van 50%. Wie dan nog niet betaalt, krijgt een derde verhoging. Deze bedraagt 100% van de oorspronkelijke boete. Dit betekent dat een boete van bijvoorbeeld  € 162,00 (20 km. te hard op de snelweg) ‘plotseling’ € 405,00 is geworden.

Geen enkel andere instantie in Nederland mag de burger zo hard straffen voor het niet op tijd betalen van een rekening. Het CJIB mag dit wel. Het argument hiervoor is dat de uitvoering van een vonnis (een verkeersboete is in feite een schikking voor een overtreding) uitgevoerd moet worden. Wie daar niet aan meewerkt, wordt harder gestraft.

Het CJIB houdt geen rekening met de burgers die een boete wel willen betalen, maar het simpelweg niet kúnnen. Voor sommigen is het basisbedrag al een behoorlijk probleem, dat niet voor het verstrijken van de betalingstermijn volledig opgelost kan worden. Wie bij het CJIB aanklopt om hierover een afspraak te maken, bijvoorbeeld in de vorm van een redelijke betalingsregeling, komt bedrogen uit. Het CJIB houdt standaard de boot af en wil niet meewerken aan een gedegen oplossing. Toch heeft het CJIB wel (zij het zeer minieme) mogelijkheden om een betalingsregeling te treffen. Wie aan zeer zware voorwaarden voldoet, maakt een kansje op een oplossing. De praktijk is echter dat zelfs in deze gevallen de hulpvrager afgewimpeld wordt.

Zo komt het dat bij de landelijke acties duizenden mensen die simpelweg geen geld hebben hun boete te betalen, in de gevangenis terecht komen. In bovenstaand voorbeeld is dat de maximale termijn dat een wanbetaler vastgezet mag worden van zeven dagen. Deze mensen worden door het CJIB en Justitie in een hoek gedreven. Als de problemen nog niet groot genoeg waren, zijn ze dat nu wel. Uitkeringen stoppen in deze periode van gevangenschap. Velen kunnen niet op hun werk verschijnen en maken zij kans op het verliezen van hun baan. Gezinnen moeten het van het ene moment op het andere doen zonder een vader of moeder. Maar het grootste probleem is wellicht nog wel dat vanuit de gevangenis helemaal geen oplossing gevonden kan worden. Wie in de bak zit, heeft immers geen vrijheid tot handelen meer.

Wie interesse heeft in het persoonlijk verhaal van iemand die dit overkomen is, kan de blog Cel34 volgen.  Een aanrader voor iedere geïnteresseerde, maar zeker ook voor het CJIB, Justitie, politie en de politiek

Linkruil.org

Comments are closed.